Er is ook een ander verhaal te vertellen over windmolens, die landschapsontsierende mega-sprieten waartegen hele bevolkingsgroepen in het geweer komen: ‘in mijn achtertuin geen windmolen’ klinkt het in de Drentse Veenkoloniën, in het Groninger land, in de Utrechtse Lage Weide, in het Gelderse Montferland, het Zeeuwse Sluis, in het… Waar niet, eigenlijk?

De Groninger planoloog Gert de Roo heeft een tegengeluid. Hij begrijpt de weerstand, maar die windmolens zijn niet alleen maar lelijk en een bedreiging voor het cultuurlandschap. Een beetje tegenwind uit Groningen.

“Natuurlijk”, zegt hij, “iemand die in een straal van 300 meter bij zo’n windmolen woont, is slecht af. Dat moet je ook niet willen.” Je moet de geschikte locaties zoeken met schaarse bebouwing. Die plekken zijn er echt, denkt de planoloog.

De Roo, hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen, bekijkt de discussie vanuit een ander perspectief.  Hij maakt er geen vrienden mee.

Lees verder op Trouw.nl