Ouderenarts Bert Keizer heeft een mooie droom: hij werkt in een verpleeghuis met vier keer zoveel personeel als in ‘zijn’ Amsterdamse verpleeghuis, met verplegenden die plezier hebben in hun werk en grondig zijn opgeleid in het verzorgen van dementerenden. En dat alles in een ruim, licht en schoon gebouw in een paradijselijke, parkachtige omgeving.

Keizer weet dat hij kan blijven dromen. Hij schildert een intensieve vorm van zorg die alleen kapitaalkrachtige ouderen kunnen opbrengen. “Van het rottige beetje geld dat er nu is, kunnen we echt geen betere zorg maken”, beseft hij. “Het minste is beter geschoold personeel, een zuster die niet terugschreeuwt of terugslaat tegen een lastige dementerende. En misschien ook een beetje meer personeel. Een dubbele bezetting in de nachtdienst, dat zou toch al heel wat zijn.

“Het budget is de boosdoener en dat budget wordt niet vastgesteld door die dure managers waarover we zo graag klagen, maar door ons allemaal. De SP en de PVV waren de enige partijen die in hun verkiezingsprogramma het woord verpleeghuis noemden. De rest zal het een zorg zijn hoe wij met onze ouderen omspringen. Ouderenzorg is armenzorg, dat zit in ons DNA. De afkeer van oudere mensen, die niet meer bijdragen aan de economie en aan de voortplanting van de soort, die afkeer is er niet uit te knuppelen.”

Lees verder op Trouw.nl

Naar het artikel op de website van Medisch Contact